Evet, köyde yaşıyorduk yaÅŸamasına ama bunun bazı iyi yanları da vardı tabii. Pek görmeye pek alışkın olmadığım temiz bir hava ve gözün alabildiÄŸince uzanan yeÅŸil. Bunları daha iyi bir ÅŸekilde tatbik edebilmek için bölgenin en yüksek dağı olan Brend’e doÄŸru trekkinge baÅŸlamıştık bir Cumartesi sabahı. Bölgenin de genede yaÄŸmurlu olması, güzergahın da toprak/çamur olma ihtimalinden bot giymeye karar vermiÅŸtim. Neredeyse onları giydiÄŸim ilk sefer olacağından biraz da çekinceliydim ama yine de tercihimi onlardan yana kullandım. Sonrasında piÅŸman oldum ama elden ne gelir… Havanın yaÄŸmurlu olmamasını da fırsat bilerek yeÅŸilin tadını çıkarmaya baÅŸladık. Uzun düzlükler boyunca etraf sadece yeÅŸil ve yeÅŸildi. Bunun farkında olan sadece bizler deÄŸildik galiba, ineklerimiz de çimlerin çıkarıyorlardı. Az da olsa çamura batarak yolumuzu tamamlamış, yolun sonundaki dinlenme alanında dinleniyor, hafiften atıştırıyorduk. Bazı arkadaÅŸlar da hemen yanıbaşımızdaki kuleye çıkmış etrafı kolaçan ediyorlardı. Biraz atıştırdıktan sonra ben de soluÄŸu onların yanında aldım. Kule fazla yüksek deÄŸildi ama manzara fena sayılmazdı. Hatta Alman arkadaÅŸlar Fransa DaÄŸları’nın buradan görünebildiÄŸini söyledi. Gerçekten Fransa sınırına oldukça yakındık ve bu olasıydı. Birkaç fotoÄŸraf çekildikten sonra tekrar yola koyulduk. GeldiÄŸimiz güzergahtan gidecektik yine. Ve bu sefer yokuÅŸ aÅŸağı olduÄŸu için daha rahattık. Tahmin ettiÄŸimiz gibi de oldu, geliÅŸimizden daha kısa bir sürede geri, yurtlarımıza döndük. CiÄŸerlerimiz O2 dolu bir halde hafta sonunun tadını çıkarmaya devam ettik…
Tüm Fotoğraflar için Böyle Lütfen
30 Eylül 2006
Bu yazı toplamda 3333, bugün ise 1 kez görüntülenmiş.