Sporun hep rekabetçi, mücadeleci yüzünden zevk aldığımız için de podcastimizin adını Rekabetçi Ruh koyduk. Bu ruha sahip olan oyuncuları, sporcuları sonuna kadar destekliyoruz. Onun haricinde mücadeleden kaçan, çabuk yılan, kafasını eğen, oyundan soğuyan, trip atan, afra tafra yapanların da biletini kesiyoruz.

Baktık ki Rekabetçi Ruh ismi güzel, hoşumuza da gidiyor, hemen bu isimle çeşitli hesaplar açtık. Henüz hepsini aktif bir şekilde kullanma şansımız olmadı ama en azından Twitter hesabımızdan podcast bölüm duyurularını yapıyoruz, lütfen takip ediniz -> @RekabetciRuh

Bunun yanında ufak bir logo çalışmamız da oldu. Twitter’da yumurta yumurta görünmek hiç haz edebileceğimiz bir şey değildi. En basitinden kelimelerin baş harflerinden ki bu durumunda iki kelimenin baş harfi ‘R’, bir logo yaratıverdik. Benim favori rengim olan yeşil ile Doruk’un favorisi turuncuyu kullandık. Logoyu daha detaylandırmak adına birkaç fikrimiz an itibariyle mevcut, fakat oraya gelmemize biraz daha var.

Aslında bu anlamdaki ilk kayıt denememizi yazın yapmıştık, ondan sonrasını maalesef pek getirememiştik. Şimdi daha sistemli ve düzenli ilerliyoruz. Son 8 – 10 günlük süreçte 4 bölüm çektik bile. Çektiğimiz bölümleri .mp3 formatında mixcloud.com‘a yüklüyoruz. Buradan çok kolay bir şekilde dinleme şansına sahipsiniz. Yapmanız gereken sadece “Play – Oynat” düğmesine tıklamak -> RekabetciRuh Mixcloud.

Şu ana kadar tenis, snooker ve basketbol konuştuk. Yakın zamanda bu yelpazeyi genişletme şansımız da yüksek. Sadece maç içi teknik yorumlardan ziyade gittiğimiz, gördüğümüz maçlardan da enstantaneler aktarmaya çalışıyoruz. Mesela bir bölümde Ülker Sports Arena’nın açılış maçından ve salondan bahsettik, benim de özel olarak beğendiğim bölümlerden birisi oldu. Aşağıda direk olarak ilk 4 bölüme erişebilirsiniz. Her türlü yorumunuzu bekliyorum.

Rekabetci Ruh 31-01-2012 Tenis Avustralya Açık

Rekabetçi Ruh 27-01-2012 Fenerbahçe Ülker Sports Arena Açılışı

Rekabetçi Ruh 24-01-2012 Tenis

Rekabetçi Ruh 23-01-2012 Snooker

Bu yazı toplamda 88, bugün ise 88 kez görüntülenmiş.

3. Maç – 2. Tekler Yarı Finali: Victoria Azarenka vs. Vera Zvonareva: 6–2, 6–3

Azarenka grup maçlarının ilk 2′sini kazandıktan sonra sonuncusunu Bartoli’ye kaybetmişti ama yine de beyaz grubu 1. sırada tamamlamayı başardı. Zvonareva ise Kvitova’nın ardından kırmızı grubun 2.’si olup yarı finale çıkmayı hak kazandı. Kırmızı grupta sıralama çok ilginç oldu aslında. Kvitova zaten 3 maçın 3′ünü de kazanıp rahat bir şekilde 1. oldu. Ama Wozniacki, Zvonareva ve Radwanska hepsi 1 maç kazanıp 2 maç kaybettiler ve sadece averajla sıralandılar. Hatta 3′ü de 3 set kazanıp 5 set kaybettiği için, averaj set sayılarına göre değil de puan sayılarına göre sıralandı ve önde gelen isim Zvonareva oldu. Özetle 3 maçın sadece 1′ini kazanıp yarı finale çıkmak çok güzel bir duygu olsa gerek.

Anlaşılacağı üzere favori olan isim Azarenka’ydı. Maç boyunca da çok fazla zorlandığını söyleyemeyiz. Genel olarak önde götürdü ve kırdığı servislerle de 6-2 ve 6-3 gibi rahat skorlarla karşılaşmayı 2 sette kazanıp finale çıkmayı başardı. İlk sette 3 kere servis kırması bile tek başına Victoria’nın performansını anlatmak adına oldukça yeterli bir kriter. Vera ise maç içinde pek bir seri yakalayamadı ve daha çok Azarenka’nın hızını frenlemeye çalıştı, bunda da başarılı olamadı. Kendi servislerine de fazla tutunamadı ve turnuvadan yarı finalde elenmiş oldu. Özetle WTA Championship’te toplam 4 maç yaptı, sadece 1′ini kazandı ama adını yarı finalde elendi olarak yazdırabildi.  

Şimdi de fotoğraflara geçelim (fotoğraflara tıklayarak büyük boyutlu versiyonlarını görebilirsiniz):

Bu yazı toplamda 150, bugün ise 5 kez görüntülenmiş.

2. Maç – Tekler Yarı Finali: Petra Kvitová vs. Samantha Stosur: 5–7, 6–3, 6–3

Güne bir çiftler maçıyla başladıktan sonra sıra gelmişti tekler maçlarına. Hem bu maçın hem de bir sonraki Azarenka vs. Zvonareva maçlarının çekişmeli geçmesini bekliyordum. Özellikle Stosur, Eylül ayında Serena Williams karşısında Amerika Açık’ı kazandıktan sonra çok fazla gündeme gelmiş ve o finaldeki performansı çok fazla konuşulmuştu. Bu turnuvada da yüksek bir performans göstereceğini tahmin ediyordum. Diğer yandan Kvitova seneye Wimbledon’ı kazanarak başlamıştı ve tabii birçoklarını şaşırtmıştı bu çıkışı. Senenin geri kalanında tam olarak bu performansını sürdürdüğünü söylemek güçtü ama yine de turnuvaya 3. seribaşı olarak gelmeyi başardı. Buna ilaveten turnuvaya gelene kadar kariyerinde oynadığı bütün salon maçlarını kazanması da ayrı bir olumlu motivasyon kaynağıydı kendi adına. Tabii 1990 doğumlu bir tenisçinin kariyerinin çok uzun olmadığı aşikâr ama yine de %100′lük bir başarı da hiç gözardı edilebilir bir performans değildi.

Böyle düşünüldüğünde aşağı yukarı dengede gibi görünüyordu maç. Hatta Amerika Açık şampiyonluğu ve de tecrübesiyle Stosur’u daha önde görüyordum ben. Zaten Kvitova’ya karşı pek sempati beslemiyordum, sanırım hala da beslediğim söylenemez. Nedenini tam olarak bilemiyorum, belki garip ince cırtlak sesiyle attığı çığlıklar, belki de izleyenlerle çok cana yakın ve sempatik bir ilişki kuramaması. Sonuç olarak hem mantıken Stosur’u önde görüyor, hem de onun kazanmasını istiyordum. 

Ama sonuç pek de düşündüğüm gibi olmadı. İlk seti Stosur aldı almasına, fakat akabindeki iki seti 6-3′lük skorlarla alan Kvitova oldu ve finale yükselmeyi başardı. Bu arada Kvitova’nın grup maçlarının hepsini kazanan tek oyuncu olduğu da hatırlatayım. Aslında salondaki performansının ne kadar üst seviye olduğunu sadece buradan bile anlaşılabiliyordu ama işte saydığım nedenlerden ötürü Stosur’u önde görmüştüm ben biraz daha.

Kvitova tarzı gereği daha çok  riske giren, daha agresif oynayan bir oyun oynadı. Bu da tabii hem winner hem de basit hata sayılarının yüksek olmasına neden oldu. Maçta 38 winner, 39 basit hatası vardı. Stosur’un ise bu iki istatistiği de biraz daha küçük sayılar içeriyordu ama onunki de dengedeydi: 16 – 18. Fark yaratan servis kırma puanlarından yararlanma başarısı oldu. Petra 11 servis kırma puanı yakaladı ve bunların 5′ini değerlendirdi. Sam’in oranı ise 3/6 oldu.

Maç esnasında dikkatimi çeken bir diğer olay ise oyuncuların antrenörlerinin oyun aralarında korta gelip oyuncularla bir-e-bir konuşması oldu. Daha doğrusu bunu sadece Petra tercih etti ve maç esnasında bir iki kere antrenörü yanına geldi ve durum değerlendirmesi yaptılar. Çok emin olmamakla birlikte sanırım sezon içerisindeki diğer sıralama turnuvalarında böyle bir şansları yok. Bu WTA Championship’e özel bir durum. Petra da bu fırsat varken özellikle geriye düştüğü ve sıkıntı yaşadığı durumlarda bu hakkını kullandı. Gerçekten de antrenörünün yanına gelişini takiben de performansı genelde yükseliş gösterdi.

Şimdi de bu maçın fotoğraflarına geçelim:

Bu yazı toplamda 134, bugün ise 2 kez görüntülenmiş.

1. Maç – Çiftler Yarıfinali: Květa Peschke - Katarina Srebotnik vs. Vania King - Yaroslava Shvedova: 6-3, 6-4

Televizyonda sürekli tekler maçları verildiği için, sanırım bu maça kadar bir çiftler maçını baştan sona kadar izleme şansım olmamıştı. İzlerken birkaç kural değişikliği olduğunu fark ettim. Hatta çevremizdeki bazı seyirciler de benimle aynı durumdaydı, onlar da şaşırmıştı. Önce hakemin atlamış olabileceğini düşündük hep beraber (işte cehalet böyle bir şey) ama sonradan anladık ki çiftlerde bazı kurallar farklıymış. Yanlış hatırlamıyorsam bunlardan birisi de “deuce – berabere”nin olmayışıydı. Oyun içinde skor 40-40′a gelse bile sayıyı alan direk kazanıyordu. Çok emin değilim ama sanırım böyleydi. Aradan 3 ay geçince haliyle bazı detayları hatırlamakta güçlük çekiyorum. :S

Çiftlerde rallilerin çok daha kısa sürdüğünü hatta karşılıklı yapılan vole ve smaçlarla zaman zaman iyice masa tenisi kıvamına geldiğini anladım. Bu da maalesef benim açımdan seyir zevkini düşüren bir faktör. Kimileri ama oyunun hızı artıyor, sürekli vuruşlar yapılıyor, maç daha zevkli bir hale geliyor dese de benim için çok fazla öyle değil maalesef. Her sporda olduğu gibi teniste de mücadeleyi, sahanın bir başından diğerine koşturmayı, karşılıklı yapılan vuruşlarla uzayan rallileri seviyorum. Mücadele ve rekabet hat safhada olmadan rahat etmiyorum kısacası. O nedenle çiftler tenisini çok fazla beğenmedim. Belki karışık çiftler olursa iş biraz daha eğlenceli hale gelebilir. Ama onun haricinde çok fazla zevk alabileceğim bir şey gözükmedi, kadın tenisinin en üst seviyesindeki maçları izlememe rağmen. Tabii bir de erkeklerin çiftler maçını izlemem lazım tam olarak bir kanıya varabilmem için. Böyle diyerek de ufaktan bir açık kapı bırakayım. 

Maç hakkında çok da teknik bir analiz yapmaya gerek yok sanırım. Maçı 6-3 ve 6-4′lük setlerle turnuvaya seribaşı olarak gelen Peschke ve Srebotnik çifti kazandı. Böylece Pazar günkü final maçında oynamaya hak kazandılar.

Bu yazı toplamda 151, bugün ise 2 kez görüntülenmiş.

Dün kimsecikler yoktu ortalarda, bugün de güneşi gören gelmiş gibiydi. Rahatlıkla yüzden fazla insan vardı, hatta yüzlerce bile diyebilirim. Bu da tabii aslında sürüş koşullarını zorlaştıran başka bir faktör. Çünkü vatandaşlarımız kendilerinde bisiklet yolunda yürüme, köpeklerini bisiklet yolunda gezdirme, çocuklarıyla, bebekleriyle bisiklet yolunda oynama hakkını gördüğü için, sık sık fren yapmam, hatta durmam gerekti, bu da tempomu bozdu.

Yine de standart rotayı uzatıp 20 km’nin üstüne çıkabildim. Arada trafiğe girmem de gerektiği için orada da hızım ve kadansım düştü tabii ki. Bu sürüş verilerine de yansıdı haliyle. Detaylar aşağıda.

Önemli Not: Doruk bir önceki günkü kayıdını bitirmediği için ben de üzerine kaydetmek durumunda kaldım, farklı “lap” seçtim ve verileri bu şekilde ayıklayabildim ama grafikler için aynısını yapamadım. O nedenle grafiklerin 1:03:04′ten sonraki bölümü benim bugünkü sürüşümü, öncesi ise Doruk’un dünkü performansını yansıtıyor.

Mesafe: 21.78 km
Süre: 1:22:19
Hareket halindeki süre: 1:19:52
Ortalama hız: 15.9 km/s
Hareket halindeki ortalama hız: 16.4 km/s
Maksimum hız: 41.0 km/s
Toplam yokuş: 129 m
Toplam iniş: 126 m
Tahmini yakılan kalori: 721 C

Yukarıdaki rakamlara şimdi de 4 grafik ekleyelim.

1) Zaman / Hız Grafiği

Yukarıda bahsettiğim nedenlerden ötürü hız grafiğinde oldukça dalgalanmalar olmuş. Yoksa yol müsaitken 20+ km/s temposuyla gidiyordum hep.

2) Mesafe / Rakım Grafiği

3) Zaman / Nabız Grafiği

Ortalama nabız: 139
Maksimum nabız: 175

Ortalama nabzım daha önceki sürüşlerle yine paralellik gösteriyor. Maksimum ise biraz daha artmış.

4) Zaman / Kadans (Dakikada Çevrilen Pedal Turu) Grafiği

Ortalama kadans: 70 rpm
Maksimum kadans: 105 rpm

Ortalamam oldukça düşük kalmış, bu da zaman zaman durup hızımı düşürmek zorunda kalmamdan dolayı. Yoksa tempolu giderken hep 80+ olduğu görülüyor.

Şimdi de günün fotoğraflarıyla yazımızı sonlandıralım. Fotoğrafları yanılmıyorsam Küçükyalı – Maltepe sahilde çektim. Yanılmıyorsam diyorum çünkü sahildeyken tam olarak nerede olduğumu anlayabilmem kolay olmuyor, etrafta yardımcı olacak çok fazla şey de göremiyorum. Son fotoğraf yüksek çözünürlüklü panoramik bir fotoğraf. Orijinal boyutu 42 MP. Tabii buraya koyarken küçültmek durumunda kaldım, yine de tıklayıp nispeten büyük boyutuna ulaşabilirsiniz.

Bu yazı toplamda 197, bugün ise 4 kez görüntülenmiş.

Geçen haftalarda sahildeki bisikletli sayısının oldukça azaldığından bahsetmiştim, hava kötü devam ettiği sürece de kolay kolay artacak gibi görünmüyordu. Bunun yanında koşu yapmaya devam edenler halâ mevcuttu. Ama işte dün onlar bile büyük çapta evlerindeydi, sadece 5-6 kişiye denk gelebildik spor amaçlı sahilde bulunan. İşin garibi bunlardan birisi de Beran‘dı. Zaten söylemişti sahilde koşular yaptığını ama hiç denk gelmemiştik. Bu yıpratıcı günde denk gelmemiz enteresan oldu. Havanın soğuk olmasından ötürü, çok fazla soğumamak için fazla muhabbet edemeden antrenmanlarımıza devam ettik. Yalnız çok fazla dışarıyı incelemeden evden çıkmış sanırım, çünkü şortla gelmişti. Umarım ben bu satırları yazarken boğaz ağrısı, yüksek ateş vs. ile boğuşmuyordur.

Bu sefer sürüşümüzün ortasında mola da veremedik, oldukça ıslanmıştık çünkü. Mola verip tekrar devam etsek işimiz daha da zor olabilirdi. Eve geldiğimizde ayakkabılar, tayt, eldivenler, çoraplar sırıksıklam olmuştu. Johnson’ın Fenerbahçe maç sonundaki forması misali ben de özellikle çorapları sıkmayı denedim ve fazla zorlanmadan sularını sıkabildim. Johnson’ın o hadisesini hatırlamayanları şöyle alalım:

Mesafe: 15.08 km
Süre: 1:00:59
Ortalama Hız: 14.84 km/s
Maksimum Hız: 25.21 km/s

Maksimum hızın bile bu kadar düşük olması her şeyi açıklıyor sanırım. Yokuş aşağı bile inerken ıslak zeminde kontrolü kaybetmemek için sürekli hızı 25 km/s’nin altında tutmaya çalıştım. Sanırım başarmışım.

Fotoğrafları ise yağmurdan ve rüzgardan dolayı çok dikkatli çekemedim, olduğu gibi ekliyorum.

Bu yazı toplamda 243, bugün ise 4 kez görüntülenmiş.

Neyse ki Pazar günkü sınavım öğlen saatlerindeydi ve sınavdan çıkınca vakitlice eve varabildim. Hemen hazırlanıp düştüm yollara bisikletle. Bu sefer Doruk yoktu, tek başıma pedallayacaktım.

Hava yine soğuk seyrini devam ettiriyordu, 2-3 derece civarlarındaydı. Buna ilaveten birkaç gündür ara ara yağan yağmur da devam ediyordu. Bu da tabii bütün yolların sayısız su birikintisiyle kaplı olmasına ve de sürüş boyunca da yağan yağmur nedeniyle ıslanmaya devam edeceğim anlamına geliyordu. Bundan önceki birkaç hafta yerler ıslaktı ama yağmur fazla yağmıyordu, bu sefer ise iki etken ile beraber boğuşmak durumundaydım. Tabii havanın soğukluğu ve de rüzgarın optimistleri denize dökecek kadar etkili olması da olumsuz etkenler karesinin 3. ve 4. köşelerini oluşturuyordu.

Bu şekilde dolandım yine Fenerbahçe – Bostancı sahil yolunda. Yine beni şaşırtıcak derecede sayıda insan vardı. Evet belki hepsi spor yapmıyordu ama yine de havaya pek fazla aldırış etmeden sahile gelmişlerdi. Yine tebrikler. Aşağıdaki fotoğrafta bu insanlardan birkaçını görebilirsiniz. Hoş bu karede gözükenlerin pek fazla spor kaygısı var gibi durmuyor ama olsun.

Ben de fazla bir sıkıntı yaşamadan klasikleşen minimum rotayı tamamladım ve dönüş yoluna geçtim akabinde. Burada yine bahsetmeden geçmek istemediğim küçük bir enstantane ile karşılaştım; sürüş verilerine geçmeden ona da değineyim kısaca.

Geçtiğimiz Aralık ayında Her Şey Minikken Başlar başlıklı bir yazı yazmıştım. Okumamış olanların bir göz atmasını tavsiye ederim. Yazının özü başlıktan da anlaşılacağı gibi “Ağaç yaş iken eğilir.” atasözüyle paralel. Buna ilave olarak benim vurguladığım nokta ise her zaman en iyi yetiştirme yönteminin sürekli korumak, kollamak ve olumsuz koşullardan hep uzak tutmak olmadığı, aksine küçük yaşlarda bile çocuklarımızı çeşitli zorlu koşullara alıştırmamız gerektiği. Tabii memleketimizde çoğu zaman bunun tersi bir işleyiş var. Çocuklar hep ebeveynlerine bağımlı ve muhtaç olacak şekilde yetiştiriliyor ve büyük çoğunluk üniversite çağına geldiği zaman hayatla bir nebze olsun tanışabiliyor, tabii o da ailesinden ayrı bir şehirde okumak durumunda kalırsa.

İşte hali hazırda böyle düşünüyorken, sahilde pedal çevirmeye devam ediyordum ve girişte bahsettiğim gibi hava koşulları oldukça kötüydü ama uzaklardan iki küçük çocuk gördüm, birisi küçücük bisikletine binmeye çalışıyor, diğeri de scooter üzerinde durmaya gayret gösteriyordu. Yanlarında şemsiyeleriyle kendilerine yardımcı olmayan çalışan iki yetişkin de vardı tabii ki. Oldukça şaşırmıştım, insanımızdan böyle bir şey beklemiyordum sonuçta. Yanlarına yaklaşmamla şaşkınlığımın boş yere olduğunu idrak etmem uzun sürmedi; zira arkadaşlar yabancıydı.

Böyle hava koşulları gibi basit ve doğanın parçası olan etmenler her ne kadar olumsuz olsa da kolay kolay kendilerinin önüne çıkmasına, kendilerini engellemesine izin vermiyorlar insanlar. Bence de olması gereken bu, zaten bu nedenle ben de o esnada sahilde sele üzerindeydim. (: Keşke o an hareket halinde olmasaydım da fotoğraflarını çekebilseydim.

Gel gelelim verilerime:

Mesafe: 14.76 km
Süre: 59:55
Hareket halindeki süre: 53:13
Ortalama hız: 14.8 km/s
Hareket halindeki ortalama hız: 16.6 km/s
Maksimum hız: 36.2 km/s
Toplam yokuş: 74 m
Toplam iniş: 71 m
Tahmini yakılan kalori: 608 C

Yukarıdaki rakamlara şimdi de 4 grafik ekleyelim.

1) Zaman / Hız Grafiği

Burada 41:40 civarlarında başlayan hızdaki sabit düşüşü pek anlayamadım. Diğer grafiklerle beraber bakınca muhtemelen trafik ışıklarında beklediğim zamanlardan birine denk geldiğini tahmin edebiliyorum. Ama nasıl bu kadar sabit hızla olmuş pek çözemedim gerçekten.

2) Mesafe / Rakım Grafiği

3) Zaman / Nabız Grafiği

Ortalama nabız: 141
Maksimum nabız: 162

Bir önceki sürüşümle (Bisiklet Günlüğü: 01 Ocak 2012 Pazar) ortalama nabzım tamam aynı çıkmış – 141, tam bir istikrar.

4) Zaman / Kadans Grafiği

Bisiklet dünyasına uzak insanlar için kadansın tanımını yapmak gerekebilir. Sanırım kendisini “dakikada çevrilen pedal turu” olarak tanımlasak yanlış olmaz. Dakika kısmı tabii ki ölçmek istediğiniz birime göre farklılık gösterebilir ama evrensel olarak yaygın şekilde kullanılan rpm yani tur/dakika’dır.

Ortalama kadans: 84 rpm
Maksimum kadans: 104 rpm

Bu da yine geçen sürüşle oldukça paralel, ortalamayı birkaç kadans yükseltebilmişim sadece, ama şu haliyle zaten yeterli bulduğum bir değer.

Yazımızı da her zaman olduğu gibi fotoğraflarla noktalayalım.

Bu yazı toplamda 238, bugün ise 0 kez görüntülenmiş.

Ben de dışarı çıkmadan aksesuarlarımda ufak bir modifiye yapmaya karar verdim. Bu noktada aklıma Mark Cavendish’in 2011 Dünya Şampiyonası’nda taktığı kask aklıma geldi. Tabii ki benim amacım ve elimdeki imkanlar “biraz” daha farklıydı ama sabah sabah kendisini anmadan edemedim. Cav’in kaskını merak edenler aşağıdaki videoyu izleyebilir, teknik detaylarıyla uzunca bir şekilde anlatıyor yetkili arkadaş:

Mesafe: 14.94 km
Süre: 51:59
Hareket halindeki süre: 51:34
Ortalama hız: 17.2 km/s
Hareket halindeki ortalama hız: 17.4 km/s
Maksimum hız: 28.8 km/s
Toplam yokuş: 65 m
Toplam iniş: 77 m
Tahmini yakılan kalori: 559 C

Yukarıdaki rakamlara şimdi de 4 grafik ekleyelim.

1) Zaman / Hız Grafiği

2) Mesafe / Rakım Grafiği

3) Zaman / Nabız Grafiği

Ortalama nabız: 141
Maksimum nabız: 164

Bu sefer nabzım oldukça düzenli seyretmiş, başlarda ve sonlarda hafif dalgalanmalar olsa da, sahilde pedalladığım süre boyunca neredeyse hep aynı kalmış. Bu güzel bir gelişme.
41. dakika civarlarında direk bir düşüş var o da aslında kırmızı ışıkta beklediğimden dolayı. Bu sefer beklerken saati durdurmuştum, o nedenle direk bir düşüş var gibi görünüyor grafikte, yoksa böyle bir şey pek mümkün değil tabii. Ama en iyisi sanırım hiç durdurmamak. Zaten hareket halindeki süre ve hızı ayrıca saat hesaplıyor, o nedenle kaybedecek bir şey yok.

4) Zaman / Kadans Grafiği

Bisiklet dünyasına uzak insanlar için kadansın tanımını yapmak gerekebilir. Sanırım kendisini “dakikada çevrilen pedal turu” olarak tanımlasak yanlış olmaz. Dakika kısmı tabii ki ölçmek istediğiniz birime göre farklılık gösterebilir ama evrensel olarak yaygın şekilde kullanılan rpm yani tur/dakika’dır.

Ortalama kadans: 82 rpm
Maksimum kadans: 100 rpm

Kadans ortalamam istediğim seviyelerde görünüyor, bu gayet güzel. Sadece ilk kısımda fazla dalgalanmalar ve düşük bir ortalama var, bu da yokuş aşağı indiğimden kaynaklanıyor.

Şimdi de biraz görsellere geçelim. Öncelikle yazının başında bahsettiğim, ufak modifiyelere gelelim. Kendileri yolda deformasyona uğradıkları için şimdi iyice komik görünüyorlar.

Önce kask:

Sonra da mont:
Bu havalarda sürerken çamurluk olmadığı için özellikle sırtım sürekli  çamur içinde kalıyor. Ben de bu seferlik bir koruma uygulayayım diye düşünmüştüm. Ama dediğim gibi çok çabuk deforme oldu.

Son olarak da etrafa göz atıp havanın nasıl olduğunu anlayalım:

Bu yazı toplamda 293, bugün ise 3 kez görüntülenmiş.

Rüzgar neredeyse yok denecek kadar azdı. Bunu çarşaf gibi denizden de anlayabiliyorduk aynı zamanda. Yağmur yoktu, hava da pek fazla soğuk sayılmazdı, sanırım yaklaşık 7 – 8 derece civarındaydı. Üzerime giydiğim montu almasam daha iyi bile olabilirdi diye düşündüm, hatta sürüşün büyük kısmında önümü bile fermuarlamadan bastım pedallara.

Koşullar güzel olunca geçen haftakinden daha uzun bir yol kat ettik. Yine de çok değil aslında ama nedense 20 km civarlarını görmek vücudun anca çalışmasını sağlıyor gibi geliyor bana. Yani psikolojik sınırım sanırım 20 km; geçmeyince kendimi pek dışarı çıkıp bisiklete binmişim gibi hissetmiyorum.

Sahilde ise yine azımsanmayacak bir kalabalık vardı. Çok fazla pedal çeviren yoktu ama yürüyüş ve koşu yapan insanlar gördük, herhalde toplamda bir 30 – 35 kadar. Kesinlikle buradakinden daha kalabalıktı. (3 Derecede Bisiklete Yine Devam)

2009 yazında aldığım Sigma odometrem bunca zamandır hiçbir sıkıntı olmadan çalışmıştı. Sanırım en son baktığımda toplam mesafe olarak 1,200 küsur kilometreyi gösteriyordu. Ama bu yukarıda linkini verdiğim yazıdaki sürüşümüzde, rakamlar silik görünmeye başlamıştı. Önce soğuk havadan veya yağmurdan etkilenmiş olabileceğini düşündüm haliyle. Ama sürüş bittikten sonra çıkan “Low Battery” uyarısını görünce, her şey netliğe kavuşmuş oldu. Artık pil eceliyle aramızdan ayrılacaktı. Neyse ki evde yedeğimiz olduğu için bu sabah yola düşmeden pili değiştirdik. Tekrardan ayarları yaptık ama sadece tekerlek boyutunu girdim, şu ana kadar biriken toplam mesafe veya toplam zaman bilgisini aktarmamaya karar verdim. Tabii onları bir kenara kaydettim ama yeni başlangıç yapmak her zaman güzeldir diye düşünerek, bol sıfırlı, yeni bir sayfa açmış oldum.

Günün sonunda odometrenin ilk verileri ise şöyleydi:

Toplam Mesafe: 21.91 km
Toplam Süre: 1:18:24
Ortalama Hız: 16.77 km/s

Garmin Forerunner 305 bu sefer kardeşimde olduğu için kadans ve nabız verilerini maalesef bu seferlik paylaşamıyorum.

Bu yazı toplamda 258, bugün ise 2 kez görüntülenmiş.

Artık öyle bir hal aldı ki bu durum, her gün onlarca spam mail ve sms ile uğraşmaya başladım. İşin kötüsü de aynı şirketlerin üst üste birkaç gün hiç çekinmeden benimle alakası olmayan kampanyaları bana bildirmeye çalışması ve maalesef ki bildirecek yüzü kendilerinde bulabilmeleri.

Çoğu zaman mailin içeriğini bile okumadan direk olarak “unsubscribe” veya “üyelikten çık” linklerini arar buluyorum kendimi, özellikle bugünlerde. Maalesef ki hepinizin bildiği üzere bu linklere tıklamak bundan sonra mail almayacağınız anlamına gelmiyor. Önce CSS’ten veya herhangi bir tasarımdan nasibini almamış bir sayfaya yönlendiriliyorsunuz, sonrasında da tekrardan mail adresi vs. girmeniz isteniyor. Bunları sabırla tamamlayıp formu gönderseniz bile bazen bu form başarıyla gönderilemiyor ya da gönderildiği söylense bile siz mail almaya devam ediyorsunuz.

Bunun son örneğini AVEA ile yaşıyorum. Hiçbir şekilde ilgilenmediğim/ilgilenmeyeceğim ve herhangi bir şekilde telefon tarifeleri, paketleriyle ilgisi olmayan kampanyalarını bildirmek için 2 günde bir mail atıyorlar bugünlerde. Tabii işin kolayı bu, mailin içeriğini hazırla, müşterileri seç, gönderin gitsin. En kötü ne olabilir ki, kampanyadan yararlanmazlar o kadar.

Tabii müşteri tarafında süreç bu kadar kolay işlemiyor. Yararlanmak isteyebileceğim bir kampanya ihtimalini görmek %1 civarlarındayken, hiçbir işe yaramayacak bu mailleri açıp kapamaya harcadığım süre bile beni sinir etmeye yetiyor.

Ben de bu maillerden birkaç tane aldıktan sonra kararımı verdim. Bir sonraki mailin içeriğini okumadan direk olarak  ”Duyuruları almak istemiyorsanız tıklayınız” linkine tıkladım. Yine gerekmemesine rağmen telefon numaram, mail adresim gibi bilgilerin sorulduğu formu doldurmam istendi. Neyse onu da yaptım ve “Gönder” dedim. Ama ne mümkün! Direk olarak “Runtime/Server Error” aldım. (Yukarıda ekran görüntüsünü bulabilirsiniz.)

Bunu ilk defa 3 gün önce denedim. Bundan sonra geçen zaman içerisinde bir mail daha geldi. Onda da aynı adımları tekrar ettim ama başarılı olamadım ve aynı hatayı aldım. Bu yazıyı yazmaya başlamadan bir defa daha denedim, sonuç yine aynı.

Özetle maillerden kurtulma şansınız yok ve sistem günlerdir çalışmamasına rağmen ilgilenen kimse yok. Bundan sonra aldığım her maili takiben yukarıda yazdığım adımları takip edip kendimi bu maillerden kurtarmaya çalışacağım -tabii spam olarak işaretlememeye dayanabilirsem- Eğer olur da, sistemi düzeltirler ben de başarılı bir şekilde  formu göndermeyi başarırım, hatta bakarım hakikaten mailler gelmiyor, o zaman bu yazıyı güncelleyerek son durumu size bildiririm tekrardan.

Şimdilik hepinize spamsiz günler diliyorum.

Bu yazı toplamda 273, bugün ise 2 kez görüntülenmiş.

Bu sefer Garmin Forerunner 305 bendeydi, yani bu bugün sadece hız, mesafe ve süre değil aynı zamanda rakım, nabız ve kadans verilerini de paylaşabileceğim anlamına geliyordu.

Özet geçmek gerekirse aşağı yukarı yine dünkü kadar bisiklet üzerinde kaldık. Sahile inmeden önce tekerlerin inik olduğuna kanaat getirip önce benzinliğe gittik ve yaklaşık 27-28 psi’lik hava bastık. Ondan sonra da sahile inip yine klasik turumuzu attık. Hava sıcaklığı düne göre yaklaşık 4 derece yüksekti, yağmur da yoktu. Böyle olunca birçok kişi soluğu sahilde almış. Dün tek tük insan görmüştük, bugün ise insanlar neredeyse akın etmiş gibiydi. Hava düne göre sıcaktı dedim ama yine de tabii 6-7 derece civarlarındaydı. O nedenle insanımızın bu kadar ilgi göstereceğini pek beklemiyordum açıkçası. Genelde yan yatıp uyuma ya da geniş geniş kahvaltı etme peşinde olduğumuz için bu kadar insanı görünce şaşırdım. Hepsini tek tek tebrik ediyorum.

Şimdi verilere gelecek olursak:

Mesafe: 17.52 km
Süre: 1:07:58
Hareket halindeki süre: 1:02:33
Ortalama hız: 15.5 km/s
Hareket halindeki ortalama hız: 16.8 km/s
Maksimum hız: 31.4 km/s
Toplam yokuş: 104 m
Toplam iniş: 107 m
Tahmini yakılan kalori: 576 C

Yukarıdaki rakamlara şimdi de 4 grafik ekleyelim.

1) Zaman / Hız Grafiği

2) Mesafe / Rakım Grafiği

3) Zaman / Nabız Grafiği

Bu daha önceleri ölçemediğim ve paylaşamadığım bir grafikti. Garmin Forerunner 305 sayesinde sürüş boyunca nabzımı da ölçebildim.

Ortalama nabız: 128
Maksimum nabız: 162

4) Zaman / Kadans Grafiği

Bu grafik de Garmin sayesinde ölçebildiğim bir diğer performans kriterini gösteriyor. Bisiklet dünyasına uzak insanlar için kadansın tanımını yapmak gerekebilir. Sanırım kendisini “dakikada çevrilen pedal turu” olarak tanımlasak yanlış olmaz. Dakika kısmı tabii ki ölçmek istediğiniz birime göre farklılık gösterebilir ama evrensel olarak yaygın şekilde kullanılan rpm yani tur/dakika’dır.

Ortalama kadans: 75 rpm
Maksimum kadans: 110 rpm

Bu kadar bilgi performansı ölçmek için son derece yeterli. Şu aşamada elimde çok fazla örnek olmadığından bir analiz yapamıyorum, o nedenle daha çok çeşitli sürüşlerden veriler toplamaya gayret ediyorum. Ondan sonra analiz kısmına geçebileceğim.

Bugün bir de birkaç seri fotoğraf çekimi yapmıştık, onlardan bir serisini de burada paylaşayım. Tabii ki çekimler yeni makinem Sony DSC-WX30 ile yapıldı. (Yeni Fotoğraf Makinem Sony DSC-WX30) Deklanşöre basan Doruk, bisiklet üzerinde gördüğünüz şahıs ise bendeniz.

Bu yazı toplamda 347, bugün ise 4 kez görüntülenmiş.

Soğukların er geç geleceğini bildiğimden ötürü çok da şikayet etmiyordum açıkçası. Dışarı çıkarken kat kat giyinmek durumunda kalmamak çok hoşuma gidiyor. Aksi halde o şekilde giyindiğimde böyle bir atalet, bir halsizlik geliyor ister istemez, hiç de hoşuma gitmiyor tabii bu.

Böyle günler geçerken havanın da güzel olmasından iyice faydalanıp bisiklet sürüşlerime aralıksız devam ettim. Aralıksız diyorum ama hafta içileri pek çıkamadım. Özellikle daha ofisten çıkmadan havanın kararması, direk içimdeki dışarıya çıkma aşkını körelttiği için hafta içlerini pas geçmek durumunda kalıyorum, ama hafta sonlarından da tulum çıkarmak için elimden geleni yapıyorum.

Bu sabah da yine aynı şekilde havanın soğuk, yağmurlu ve rüzgarlı olmasına pek aldırış etmeden düştük yola. Düştük diyorum çünkü Doruk ile beraber çıkmıştık. Geçen haftaki süper sert lodoslu Cumartesi’den sonra rüzgar hafif geldi ama sıcaklık açısından bu sene hissettiğim en düşük sıcaklıktı muhtemelen, tabii yağmur da cabası.

Her zamanki klasik rotamızdan şaşmayıp Fenerbahçe – Bostancı sahil yolunda dolandıktan sonra evimizin yolunu tuttuk. Bugünün verileri ise şöyle oldu:

Toplam mesafe: 15.12 km
Toplam süre: 1:08:44
Ortalama hız: 13.20 km/s

Yerlerin ıslak olmasından dolayı yokuş aşağı giderken bile hep kontrollü gittik ve hızı belli bir seviyenin üzerine (20 – 25 km/s) çıkarmadık. Aynı şekilde düz yolda giderken de yine kontrollüydük ve fazla yüklenmedik. Çamurluklar olmadığı için her tarafımız iyice çamur içinde kalacaktı aksi takdirde.

Bu yazı toplamda 468, bugün ise 3 kez görüntülenmiş.

Cav’in katılımıyla Team Sky pratikte iyice İngiltere’nin milli profesyonel bisiklet takımı olarak görülmeye başlandı ve böyle olunca Londra 2012 ile Tour de France hedeflerinin çakışabilecek olmasından ötürü, şimdiden ciddi bir planlama sürecindeler. Bu planın ön önemli aktörlerinden Cavendish ile Sky TV güzel bir söyleşi yapmış. E tabii artık kendi takımı da Sky olunca, Sky TV’nin böyle söyleşilerinin devamının gelecektir.

İşte Mark Cavendish ve sevgilisi Peta Todd ile yapılan söyleşi:

Bu yazı toplamda 215, bugün ise 2 kez görüntülenmiş.

2011-12 sezonun ilk yarısının El Clásico’su ise birkaç saat önce Madrid’te oynandı. Son 3-4 senede El Clásico’larda bariz bir Barça üstünlüğü vardı ve bu üstünlük Real Madrid’in formda olmasına ya da maçın Madrid’te olmasına pek de fazla aldırış etmeden bu akşam da devam etti ve Barça bu maçı da 1. dakikada yediği golle 1-0 geriye düşmesine rağmen 1-3 ile kazandı.

Maçın teknik analizine girmemize gerek yok. Başlığa sadık kalarak hemen Twitter’a geçelim bu noktada. El Clásico’nun Wikipedia sayfası bile bu maçların Şampiyonlar Ligi Finallerinden sonra dünyada en çok izlenen futbol karşılaşması olduğu dile getirmekten geri kalamamış. Böylesine büyük bir güruha hitap eden ve bu kadar geniş kitleye kendini izlettiren bir futbol gerçeği adeta El Clásico.

Ülkemiz gibi bir futbol ülkesi de bu maçlara sessiz kalmıyor, maçlar Cumartesi’ye denk gelse bile birçok kişi tarafından canlı izleniyor. Bu gece de böyle oldu. Özellikle sosyal medya bunu son derece canlı bir biçimde gösterdi. Benim takip ettiğim hesaplardan da bu son derece belliydi. Bununla birlikte maçın sonuna doğru Twitter’ın trendy topic’lerini kontrol ettiğimde bir sürprizle karşılaştım. Türkiye’den atılan tweetlerin oluşturduğu top 10 trendy topic listesinin 10′u da El Clásico ile ilgiliydi. Bu durumu ölümsüzleştirmek adına da bir ekran görüntüsü aldım. İşte burada:

Bir de yazıyla yazmak gerekirse işte sıralı tam liste:

1.  #halamadrid
2. El Clasico
3. Ronaldo
4. Barça
5. Iniesta
6. Messi
7. Valdes
8. Mourinho
9. Di Maria
10. Ercan Taner

10. sıradan da olsa ülkemizden bir isim de yerini almış listede. Ercan Taner de maçın spikeriydi, ek bilgi olarak geçelim. Gördüğünüz gibi Twitter’ı tam olarak hegemonyasına aldı El Clásico ve bütün listeyi ele geçirdi. Belki daha önceden de olmuştur benzer bir durum ama benim gördüklerim ve okuduklarım arasında böylesine denk gelmedim. Bir futbol maçı hem de iki yabancı takımın futbol maçı Twitter’ı ele geçirdi ve maç boyunca bu konuda bu kadar yoğun tweet atıldı.

Bakalım önümüzdeki günler neleri gösterecek, hangi konular böyle bir egemenlik kurabilecek merakla bekliyorum.

Bu yazı toplamda 396, bugün ise 7 kez görüntülenmiş.

Birçok öğünü genelde çabuk atlatırım, atlatırım diyorum çünkü hem çok fazla bir şey yemem hem de hazırlamak için fazla zaman harcamam, aynı şekilde hazırlanmasını beklemek için de.

Burada da aynı şekilde devam ediyordum ama arada bir iki kere de güzel yemek yemek için hem de bu İngilizler’in neler yediğini görmek için restorana gittim. Yemeğin yanında da şarap söylemek geldi içimden ve “big glass of wine” olarak belirttim bu istediğimi de. Gayet basit bir cümle olduğu için pek de zor olmadı tabii ama bir baktım garson “large glass of wine?” sorusuyla benim onayımı alma ihtiyacını hissetmiş, ben de peki dedim “large glass of wine”. Ondan sonra başka bir seferde de aynı diyalog yaşandı ve ben de anladım ki bu adamlar illa “large glass of wine” diyecek.

Ama bir yandan da bu kadar farklı olmaması lazım diye düşündüğüm için yapabileceğim en basit şeyi yapıp Google amcaya danışmaya karar verdim. Ve Google’ın da beni desteklediğini görünce biraz rahatladım. Şöyle ki:

• Google’da “big glass of wine” aramasının döndürdüğü sonuç sayısı: 2,640,000
• Google’da “large glass of wine” aramasının döndürdüğü sonuç sayısı: 623,000

Belki de large ile başlayan tamlama daha çok İngilizler’e, diğeri de Amerikanlar’a özgüdür, tam bilemiyorum ama en azından Google’ın beni desteklemesi güzel oldu.

Bu yazı toplamda 260, bugün ise 3 kez görüntülenmiş.

Hepimiz hep zaman zaman ya söylüyoruz ya da duyuyoruz, ülkemizde çocuklara çok yakın davranıyor, yetiştirirken hiç yanlarından ayrılmıyor, herhangi bir sıkıntıyla, acıyla, üzüntüyle karşılaşmak zorunda kalmasınlar diye ellerimizden geleni yapıyoruz. Kendi kendilerine bir sorumluluk almalarına izin vermiyoruz, en ufak şeylerde bile yanlarında olup yardımcı olmaya çalışıyoruz. Çocukların gelişimi açısından en doğrusu bu mu, ben pek zannetmiyorum. Tabii ki bu kadar yardımcı olup çocuklarının her an yanında olan ailelerin hepsi iyi niyetli, hepsi çocuğunun mutlu, sağlıklı olmasını istiyor ama işte belki de çocukların ihtiyacı olan bu kadar iyi niyet değil, belki de biraz bağımsız bırakılıp bazı şeylere zorlanmaya ihtiyaçları var.

Geçenlerde 2011 yılının muhtemelen son güneşli günlerinden birini yaşadığımız bir günde, yine bisikletime atlamış sahilde dolanıyordum. Tabii bu güneşi fırsat bilen aileler de hemen soluğu sahilde almışlardı ve her taraf çocuk kaynıyordu.

Bizim aileler çocuklarının kaç yaşında olduklarına pek fazla bakmadan sürekli çocuklarının yanında duruyorlar, ellerini tutuyorlar, olabilecek tehlikelerden korumaya çalışıyorlardı. Tabii ki küçük çocukları tamamen başı boş bırakamazsınız, başlarına gelebilecek istenmeyen kazalar yaşanabilir ama belli koşullarda bir nebze bırakabilirsiniz kanımca. İşte böylesine klasik bir durum yaşanıyordu, sonrasında bu kargaşanın ortasında yine yaşça küçük sarışın bir çocuk gördüm. Kendi kendine oradan oraya koşuyor, kendi başına oynuyordu. Sonrasında çay bahçesindeki masaların birinden ona Almanca seslendiklerini duydum ama anne babası yine masada oturmaya devam ettiler, çocuk da kendi halinde oynamaya. Yine de bunu her ortamda yapamazsınız ve her zaman yapamazsınız, öyle olursa artık ihmâlkarlık olur onun adı.

Aşağıdaki fotoğraflara bir bakın mesela, aslında tehlikeli olabilecek bir şeyi ne kadar keyifli, gülerek, isteyerek ve rahatça yapıyor. Böylesine büyüyen bir çocuğun, mutlu, sportif, disiplinli, özgüvenli ve başarılı bir birey olmaması bana kalırsa çok zor.

Not: Bu yazıyı yazarken bizimle ilgili bir habere denk geldim, bu konuyla oldukça alakalı, onu da kısaca paylaşayım. Biliyorsunuz 25. Kış Üniversite Oyunları, 27 Ocak-6 Şubat 2011 tarihlerinde Erzurum’da düzenlendi, 57 ülkeden yaklaşık 3500 sporcu katıldı. Kış sporlarının önemli bir kısmı için ülkemizde gerekli tesisler yoktu ve bu nedenle çeşitli tesisler inşa edildi. Bunlardan birisi de Kayakla Atlama rampalarıydı. İlk defa bu organizasyon için kullanıldılar ve sonrasında da aktif bir şekilde kullanılmadan duruyorlardı. İşte buradaki haberde “Erzurumlu Minikler Kayakla Atlama Milli Takım Röportajı“, çocuklarımızın buradaki pistlerde antrenman yapmaya başladıkları ve Minikler Kayakla Atlama Milli Takımı’nın kurulacağından bahsediliyor. (Videoyu buradaki paylaşamıyorum o nedenle siteden izlemeniz gerekli.)

Röportajın sonuna doğru annelerle de konuşuluyor. Hepsinin buraya çocuklarını çekinerek getirdikleri belli, böyle bir sporun futboldan ya da basketbol çok daha tehlikeli olduğunu düşünüyorlar muhtemelen. Ve yine muhtemelen birçoğu birkaç ay öncesine yani bu tesisler Erzurum’a inşa edilene kadar böyle bir spordan bihaberdi. Yine de çocuklarının ellerinden tutup getirmişler, ne kadar da güzel olmuş. Umarım içlerinden bu spora devam edenler ve önümüzdeki yıllarda ülkemizi temsil eden kayakla atlamacılar çıkar.

Bu yazı toplamda 379, bugün ise 1 kez görüntülenmiş.

Williams kardeşlerin önderliğinde turnuvalarda kadınların ve erkeklerin eşit para ödülü alması gerektiği konusunda kadın tenisçilerin yaptığı açıklamalar yakın zamanda ses bulmuş ve Amerika Açık 2011′de eşit para ödülleri dağıtılmıştı. Böyle bir ortamda erkeklerin sezonunun 1 ay daha uzun olması pek adil görünmüyor bana da.

Konumuz olan sezon sonu turnuvalarına dönecek olursak; ilk kez ülkemizde düzenlediğimiz ve benim de yarı-final ve finallerine gitme şansına nail olduğum WTA Championship Istanbul 2011 daha henüz bittiği için, tenise doygunluğumuz üst seviyede. Ama artık yavaş yavaş erkeklerin de sezon sonu turnavasına odaklanma zamanımız da geliyor.

Geçen sene de olduğu gibi bu sene de Londra’da düzenlenecek. 20 – 27 Kasım’da oynanacak turnuva, 8 gün sürecek. Hem teklerde hem de çiftlerde katılacak tenisçiler 2 gün önce belli oldu. İşte sıralı tam liste (Milli Piyango çekiliş sonuçları gibi oldu bu da…):

Tek Erkekler:

1. Novak Djokovic
2. Rafael Nadal
3. Andy Murray
4. Roger Federer
5. David Ferrer
6. Tomas Berdych
7. Jo-Wilfried Tsonga
8. Mardy Fish

Çift Erkekler:

1. Bob Bryan – Mike Bryan
2. Nenad Zimonjic – Michael Llodra
3. Daniel Nestor – Max Mirnyi
4. Philipp Petzschner – Jurgen Melzer
5. Mahesh Bhupathi – Leander Paes
6. Robert Lindstedt – Horia Tecau
7. Rohan Bopanna – Aisam-Ul-Haq Qureshi
8. Mariusz Fyrstenberg – Marcin Matkowski

Kadınlar turnuvasına çiftlerden sadece 4 çift katılabiliyor ve direk yarı-finallerden başlıyorlar. Hemen birkaç hafta öncesinden hatırlayın. Erkeklerde ise gördüğünüz gibi hem teklerde hem de çiftlerde 8 tenişçi/çift sezon sonu turnavasına katılabiliyor.

Bu seferki turnuva geçen senekinden bile daha çok heyecana ve sürprize gebe gibi duruyor. Djokovic’in bu senenin yıldızı olduğunu herkes biliyor ama son dönemde bu seneki formlarının zirvesine çıkan Andy Murray ve Roger Federer’i yabana atmak hiç mümkün değil. Rafa ise her zaman büyük bir tehdit, bu sene istediği gibi geçmemiş olabilir ama bu onu çok daha fazla motive edecek bence.

Muhtemelen mahşerin bu 4 atlısı gruplardan çıkan isimler olacaklar ve cumartesi yani yarı-final günü mükemmel bir tenis ziyafeti bizi bekliyor olacak. Grup kuraları 15 Kasım’da çekilecek ve oyuncular 2 gruba ayrılacaklar. Aynı kadınlar turnuvasında olduğu gibi. Sonra gruplarında ilk 2′ye girenler çapraz eşleşecek ve yarı finalde karşılaşacaklar. Kazananlar da pek tabii ki final için korttaki yerlerini alacaklar.

* Ekran görüntüleri ve istatistikler ATP World Tour resmi sitesinden alınmıştır.

Bu yazı toplamda 325, bugün ise 3 kez görüntülenmiş.

Zaman içinde fotoğrafçılığa olan ilgim oldukça değişkenlik gösterdi. Herhangi bir kursa veya eğitime katılmadım bu konuda. Hatta elimdeki kitapları bile tam anlamıyla inceleme, okuma fırsatını bulduğum da söylenemez. Yarı profesyonel makinemle deneme çekimleri yapar, deneye deneye bazı şeyleri öğrenmeye çalışırdım. Tabii ben böyle cebelleşirken bu konuda tecrübeli olan arkadaşlarımdan aldığım yardımlar bu süreci daha az acı çekerek geçirmemi sağladı. (Chicik ve Hulki)

Sonuçta bu başlı başına bir hobi ve sadece bunun için belli bir zamanı ayırıp kenara koymanız lazım. Çok fazla gezilere katılan, sürekli farklı yerleri görmenin peşinde koşan biri değilim. Ama fırsatını bulduğumda da mümkün olduğunca çok fazla gezmek, dolaşmak ve tabii bazı hoşuma giden karelerin de fotoğrafını çekmek istiyorum. Bu konuda tam profesyonel makineler insanı oldukça yavaşlatıyor maalesef. Hem fiziksel olarak ağırlıkları ve boyutlarının dezavantajıyla taşınmalarının çok kolay olmaması, hem de istediğiniz kareyi yakalayabilmek için belirli bir süre aynı noktada kalıp birden çok fotoğraf çekmenin gerekliliği bazı durumlarda can sıkıcı olabiliyor, en azından benim adıma.

Ben de işte bu nedenlerden ötürü kompakt bir makineye ihtiyaç duyuyordum. Tabii ki birçok özelliği profesyonel makinelerin yanına yaklaşamayacak belki de ama en azından az yer kaplayacak, hafif olacak ve de hemen çıkarıp çekip yoluma devam edebileceğim.

İhtiyacımı bu kadar net bilmeme rağmen, gerekli piyasa araştırmasını yapamadığım için uzun bir süredir fotoğraf makinesinden yoksundum. Sony’nin yeni çıkan modelleri incelerken DSC-WX30 modeline denk geldim. Bu serinin müjdesi Temmuz 2011′de verilmiş ve o ay içinde birçok sitede yorum/inceleme yazıları da yazılmış. Piyasaya ise Eylül 2011 içerisinde sürülmüş.

* Fotoğraf LetsGoDigital’dan alınmıştır.

Ben de teknik özelliklerine biraz göz attıktan sonra bu sitelerdeki yorumları inceledim. Son olarak kardeşimin de görüşünü aldıktan sonra daha da fazla düşünmeden hemencecik alıverdim.

Makine elime ulaştığında hemen açıp inceledim. Makine beklediğimden de küçük çıktı. Boyut ve hafiflik/ağırlık benim için çok önemli ve böyle çıkmasına ne yalan söyleyeyim çok sevindim. Hatta bataryasını takmamdan sonra bile hala hafif olması da beni oldukça mutlu etti.

Bunlar sadece daha dış görünüş haliyle. Asıl önemli olan On/Off tuşuna bastıktan sonra ortaya çıkacaktı. İlk önce şarj olması için bir süre prize takılı bıraktım ve sonrasında ufaktan denemelere başladım. Bu sırada yanında gelen kitapçığına da bir göz attığım için az da olsa fikir edindim makineyi nasıl kullanmam gerektiğiyle ilgili.

* Fotoğraf LetsGoDigital’dan alınmıştır.

Superior Auto modunda fotoğraflar çektim öncelikle. Makinenin ekranından baktığımda her şey çok güzel görünüyordu. Sonra daha fazla dayanamayıp bu fotoğraflara bir de bilgisayardan baktım ve yine memnun kaldım.

Akabinde de tahmin edebileceğiniz gibi gerekli gereksiz birçok fotoğraf çekip farklı farklı modları test ettim. Özellikle Panoramik ve özel efektli çekimler çok hoşuma gitti. Normalde fotoğrafları çektikten sonra bilgisayarınızda anca Photoshop ve benzeri programları kullanarak elde edebileceğim görüntüleri, makine birkaç saniyelik işleme sonucunda direk karşıma çıkarıyordu. Bunlar içerisinden de “Partial Color”, “HDR”, “Monochrome” ve tabii ki “Sweep Panorama” öne çıkanlar oldu. Aletin asıl büyük fiyakası ise 1080i Full HD çekebildiği videolar. Bunu da atlamayalım.

* Fotoğraf LetsGoDigital’dan alınmıştır.

Fotoğraf makinesi elime ulaşalı bir 2 hafta kadar oldu diye bahsetmiştim yukarıda. İşte bu sürede 1000′e yakın fotoğraf çektim bu modların sayesinde.

Biliyorum bu kadar methiyeden sonra nerede örnek fotoğraflar diye soruyorsunuz. O kadar çok ki seçip buraya koymak kolay olmayacak. Ama merak etmeyin yakında WTA Championship İstanbul 2011 Final Günü Öncesi yazısının devamını getirerek, hem turnuvayı değerlendireceğim hem de bol bol fotoğraf ve video paylaşacağım. İşte o zaman makine hakkında daha detaylı bir fikre sahip olabilirsiniz.

DSC-WX30′ün tek tek bütün teknik özelliklerini burada saymama gerek yok ama benim dikkatimi çeken birkaç tanesinden bahsedip yazımı noktalayayım.

• 16.2 efektif megapiksel Exmor R™ CMOS sensör
• 5x optik zoom / 25 mm geniş açılı objektif
• Gelişmiş Panoramik Çekim Modu
• Yüksek Çözünürlüklü Panoramik Çekim
• 3D Fotoğraf
• 1080i Full HD video
• Full HD video kaydı yaparken fotoğraf çekimi
• Bellek kartı uyumluluğu - Cyber-shot™ Memory Stick™ / MS PRO Duo™ / MS PRO-HG™ ve SD / SDHC gibi birçok ortam kartıyla uyumluluğu
• Boyutları ise:
• Genişlik (mm) 92,2
• Yükseklik (mm) 51,9
• Derinlik (mm) 19,1

Bütün teknik detaylar için resmi siteyi ziyaret edebilirsiniz. (Resmi Ürün Sayfası)

Ürün incelemeleri için ise buralara uğramanızı tavsiye ederim.

• LetsGoDigital
• PhotographyBlog

Güncelleme – 12 Kasım 2011

* Gelen istekler üzerine, makinenin an itibariyle (12 Kasım 2011) internet üzerindeki piyasa fiyatını da paylaşayım sizlerle. Her elektronik ürün alacak olduğumda ziyaret ettiğim bir site var: Akakce.com. Yine kendilerini ziyaret ederek ve DSC-WX30 yazarak aramamı gerçekleştirdim, kendileri de hemen sonuçları karşıma getirdi. (Sonuç sayfasının linki) Çıkan sonuçlara göre fiyatlar 600+ TL olarak görünüyor. Tabii sitelere göre fiyatlar farklılık gösterebiliyor. Tercih sizin.

Bu yazı toplamda 942, bugün ise 12 kez görüntülenmiş.

Bundan sonraki süreçte dizüstüme iTunes’u kurup gerekli aktivasyon işlemlerinden sonra iPhone’u kullanmaya başladım. Özellikle 3GS’ten sonra çıkmasının da verdiği bir heyecan vardı herkeste. Ben de memnundum halimden.

Sonra bir gün telefonu sync ederken iTunes’tan şöyle bir teklif geldi: “iPhone yazılımınızın yeni bir versiyonu çıktı, yüklemek ister misiniz?” Ben de yükle dedim. Ama bu indirme, yükleme, düzenleme sürecinde birçok anlayamadığım soru çıktı karşıma ve bu sorulara hangi cevabı verirsem sonrasında ne olacağını kestiremiyordum gerçekten. Neyse bir şekilde bu süreci tamamladım ve yeni versiyon olan 4.2.1′i yüklemeyi başardım. Ama bu arada telefon rehberimdeki kayıtlardan bayağı önemli bir sayıda zayiat vermiştim. Fotoğraf, mesajlar vs. de ise bir sıkıntı yoktu. Biraz araştırdım ama tam olarak bu gidenleri geri getirmeyi başaramadım ve manuel yönden sorunu çözmek durumunda kaldım. Ama sadece bu bile iTunes’a gıcık olmama yetti. Tabii sorduğu saçma sorulara doğru cevaplar vermediğim için de bu problem başıma gelmiş olabilirdi pekala ama yine de bu sürecin daha basit olması gerekirdi bence.

Bunun haricinde bile iTunes’un birçok noktada Nokia PC Suite’in oldukça gerisinde çıkması bir hayal kırıklığı yaratmıştı zaten bende. Ben de kendimce protesto ederek ne iTunes’u ne de iPhone’u güncellemedim aylar boyunca. Bu yaklaşık bir 10 ay kadar sürdü ve iOS 5 ile tekrardan kendimi ateşe attım.

Aslında belki bunu bile pas geçebilirdim ama telefon son zamanlarda iyice saçmalamaya başlamıştı ve belki bu şekilde kendini getirebilirim diye bir umutlanıverdim. Telefon genel olarak çok yavaşlamıştı. Uygulama arası geçişlerde, ana ekrana dönerken, yazı yazarken bile yaptığım düzenleme işlemlerinde hep bekletiyordu beni. Bunun haricinde Edge yeteneğinin kaybolması gibi acayip bir durumla da karşılaştım. Yani ya telefon 3G’ye bağlı olacaktı ya Wireless’a, yoksa internet bağlantısı olmuyordu. Edge diye bir şey yokmuş gibi davranıyordu tamamen. Bunun için de çeşitli yerlerde birtakım araştırmalar yaptım ama benimkine benzer sorun yaşayan pek kimseye denk gelemedim.

İşte bu sıkıntılar nedeniyle telefondan iyice soğumuşken iOS 5′i yüklemeye kalkıştım. Bu sefer defalarca sync ve back-up işlemlerini gerçekleştirdim ve dikkatle karşıma gelen soruları cevapladım. Kurulum süreci toplam 2 saat kadar sürdü sanırım ve sonrasında iTunes’un verdiği “Restore from Back-Up Failed” hatası beni yine delirmeye oldukça yaklaştırdı. Ama neyse ki telefonu elime alıp baktığımda her şeyin yerli yerinde olduğunu görünce acayip bir rahatladım.

Telefon oldukça hızlanmış görünüyordu ve verilerim yerli yerindeydi. Bunun yanında iMessage ve gelen uyarılara yapılan işi bölmeden ekranın yukarısında yer verilmesi oldukça olumlu gelişmeler olarak dikkatimi çekti ilk aşamada. Daha birçok özelliği var tabii iOS 5′in. Hepsine resmi siteden ulaşabilirsiniz: Apple iOS 5 Benim verilerimi silmemesi ve telefonun genel olarak hızlanması beni zaten mutlu etmeye yetti bu aşamada. Bu kadar da kolay mutlu oluyorum yani.

Yine de bir sonraki güncelleme çıktığında hemen telefonu günceller miyim çok emin değilim. Şimdiki memnun olduğum halini devam ettirmesi yeterli benim için.

Bu yazı toplamda 440, bugün ise 10 kez görüntülenmiş.

Günün ilk maçı olan 1. çiftler yarı finali maçında Shvedova/King ve Srebotnik/Peschke karşı karşıya geldi. Biz daha o maç bile başlamadan salondaki yerimizi almıştık. Saatler 12:30′u gösteriyordu. Günün son maçı olan diğer çiftler yarı finalinde yani Dulko/Pennetta vs. Huber/Raymond maçının sonlarına gelindiğinde ise saatler 21:00 gibiydi. Bu kadar süre boyunca rahatsız koltuklarda oturmak, büfelerin yetersizliği, tuvaletlerin kalabalığı gibi birçok neden işimizi hayli zorlaştırdı doğrusu. Ama detaylı değerlendirmeyi ayrıca yapacağım için şimdi burada kısa kesiyorum.

Yukarıda bahsettiğim çiftler maçlarından galip ayrılanlar Srebotnik/Peschke ve Huber/Raymond oldular. Zaten dünya sıralamasında da ilk 2 sırada yer alıyordu bu çiftler ve bugün (Pazar) şampiyonluk için karşılaşacaklar.

Tekler yarı finallerinde ise ilk önce Stosur vs. Kvitova, sonra da Azarenka vs. Zvonareva maçları oynandı. Gruplarını da zaten 1. sırada tamamlamış olan Kvitova ve Azarenka yarı final maçlarını da kazanmayı bildi ve onlar da bugün şampiyonluk için kortta olacaklar.

Günün maç takvimi şöyle (WTA Championship resmi sitesi):

Sunday, October 30, 2011
Sinan Erdem Dome (from 14.30hrs)
1. Doubles Final: Peschke/Srebotnik vs. Huber/Raymond
2. Singles Final: Petra Kvitova vs. Victoria Azarenka (NB 17.00hrs)

Bugün de bir sıkıntı çıkmazsa Sinan Erdem’deki yerimizi alacağız. Bu sefer yerimiz korta daha yakın. Yani daha güzel fotoğraflar ve videolar çekebilme beklentisi içerisindeyim.

Son olarak yine WTA Championship’in resmi sitesinde fark ettiğim bir gariplikten bahsederek yazıyı noktalayayım. Şampiyonanın başlayacağı gün olan Salı (25 Ekim) için bir geri sayım vardı sitelerinde. Ama şampiyonanın başlamasının üzerinden günler geçmesine ve hatta bugün de şampiyona bitecek olmasına rağmen, kimsenin aklına geri sayımı durdurmak gelmedi herhalde. Şu anki görüntüye bakar mısınız?

Bu yazı toplamda 564, bugün ise 7 kez görüntülenmiş.